وینیل کلرید گازی بی رنگ با بوی شیرین و فرمول شیمیایی C2H3Cl است. این یک ماده شیمیایی صنعتی مهم است که برای تولید پلی وینیل کلراید (PVC)، یک ماده پلاستیکی رایج که در کاربردهای مختلفی از جمله لوله‌ها، عایق کابل‌های برق، قاب‌های پنجره، کف‌پوش و بسیاری موارد دیگر استفاده می‌شود، استفاده می‌شود.
هنگامی که وینیل کلراید سوزانده می شود، تحت یک سری واکنش های شیمیایی قرار می گیرد که تعدادی ترکیبات مختلف تولید می کند که برخی از آنها می توانند برای سلامت انسان و محیط زیست مضر باشند. ترکیب دقیق محصولات احتراق به عوامل مختلفی از جمله دمای سوختگی، وجود سایر مواد شیمیایی در فرآیند احتراق و مقدار وینیل کلرید در حال سوختن بستگی دارد.
یکی از محصولات اصلی احتراق وینیل کلرید، کلرید هیدروژن (HCl) است، گازی بسیار خورنده و سمی که می تواند باعث مشکلات شدید تنفسی و آسیب به چشم، پوست و غشاهای مخاطی شود. HCl هنگامی تشکیل می شود که اتم های کلر موجود در وینیل کلرید با اتم های هیدروژن در حضور گرما و اکسیژن مطابق با معادله زیر واکنش می دهند:
C2H3Cl به اضافه O2 → 2 CO به اضافه HCl به اضافه H2O
سایر محصولات احتراق وینیل کلرید عبارتند از مونوکسید کربن (CO)، یک گاز سمی که می تواند باعث سردرد، سرگیجه و حالت تهوع شود. دی اکسید کربن (CO2)، یک گاز گلخانه ای که به گرم شدن کره زمین کمک می کند. و ترکیبات آلی فرار مختلف (VOCs)، مانند بنزن و تولوئن، که می توانند باعث سرطان، اختلالات عصبی و سایر مشکلات سلامتی شوند.
سمیت محصولات احتراق وینیل کلرید را می توان با حضور سایر مواد شیمیایی که ممکن است در فرآیند احتراق وجود داشته باشد، افزایش داد. برای مثال، اگر وینیل کلرید در حضور PVC، سایر افزودنی‌ها یا ناخالصی‌ها مانند فلزات سنگین یا دیوکسین‌ها سوزانده شود، این ترکیبات می‌توانند در اتمسفر آزاد شوند و خطرات بهداشتی و محیطی بیشتری را به همراه داشته باشند.
علاوه بر این، دمای سوختگی نیز می تواند بر ترکیب و سمیت محصولات احتراق تأثیر بگذارد. در دماهای بالا، وینیل کلرید می‌تواند به مولکول‌های کوچک‌تری مانند اتیلن، پروپیلن و استیلن تجزیه شود که می‌توانند با اکسیژن واکنش داده و رادیکال‌های آزاد بسیار واکنش‌پذیر را تشکیل دهند. سپس این رادیکال‌ها می‌توانند در فرآیند احتراق با مولکول‌های دیگر واکنش نشان دهند و ترکیبات مختلفی را تشکیل دهند، از جمله برخی که بسیار سمی و سرطان‌زا هستند.
بنابراین، احتراق وینیل کلرید می تواند پیامدهای بهداشتی و زیست محیطی قابل توجهی داشته باشد و تا حد امکان باید از آن اجتناب کرد. ذخیره سازی، جابجایی و دفع صحیح وینیل کلرید می تواند به به حداقل رساندن خطرات مرتبط با استفاده از آن کمک کند و توسعه جایگزین های ایمن تر و پایدارتر برای PVC می تواند به کاهش نیاز به این ماده شیمیایی خطرناک کمک کند.
در نتیجه، وینیل کلرید در هنگام سوزاندن به مخلوطی از ترکیبات مختلف تبدیل می شود، از جمله کلرید هیدروژن، مونوکسید کربن، دی اکسید کربن و ترکیبات آلی فرار مختلف. ترکیب دقیق و سمیت این محصولات احتراق به عوامل مختلفی از جمله دمای سوختگی و وجود سایر مواد شیمیایی در فرآیند احتراق بستگی دارد. احتراق وینیل کلرید می تواند پیامدهای بهداشتی و زیست محیطی قابل توجهی داشته باشد و باید تلاش کرد تا استفاده از آن را به حداقل رساند و جایگزین های ایمن تر و پایدارتر ایجاد کرد.
